Reuma Reset Methode
Video/Text

Zeg eens eerlijk…

Les 32 Module 27

Hoe eerlijk ben jij eigenlijk?


Geef je het liefst sociaal wenselijke antwoorden, of durf je jouw mening gemakkelijk te geven?

En als je daarmee de kans loopt iemand te kwetsen?


Hoe ga je daar eigenlijk mee om, bijvoorbeeld als je iemand op straat tegenkomt die vraagt hoe het met je gaat.


En als je zelf iemand deze vraag stelt, doe je dat dan uit interesse? Of uit beleefdheid en hoop je dat het antwoord gewoon 'goed' is? Of hooguit 'druk', dat is immers ook een geaccepteerd antwoord tegenwoordig.


Iedere keer als je niet eerlijk vanuit jezelf antwoordt, dan beschadig je jezelf een beetje. Je accepteert blijkbaar niet van jezelf wat je eigenlijk zou willen zeggen. Natuurlijk moet je mensen niet moedwillig gaan kwetsen en pijn doen, door je ongezouten mening maar te geven. Maar je hoeft je mening ook niet altijd maar voor je te houden.


Ken je het spreekwoord 'Zachte heelmeesters maken stinkende wonden'? Dat gaat ook op voor eerlijk zijn en achter je mening staan. Heel vaak denk je iemand te helpen, door je mening voor je te houden, terwijl in werkelijkheid die persoon er veel meer aan heeft als je eerlijk zou zijn.


Dat betekent dus een win-win situatie als je eerlijk bent. Jij leert jezelf accepteren en de ander is er over het algemeen ook mee geholpen. Zeker wanneer je de feedback die je geeft, kan geven vanuit liefde, waarbij je vooral benoemt wat het met jouw doet. En niet overgaat tot verwijten.


Ga eens voor jezelf na, in welke situaties je het lastig vindt om eerlijk te zijn en jouw mening uit te spreken. En voor je idealen te gaan staan. Wat zegt dat over jou? Wat heb je nodig om ook in deze situaties bij jezelf te blijven?


Deel je inzichten weer in de reacties hieronder.

  • Ik ben van mijzelf erg direct. Ik zeg bijna altijd wat ik vind. Ik probeer dat diplomatiek te doen, maar soms denk ik achteraf dat ik beter tot 10 had kunnen tellen. Gedurende de jaren ben ik wel veel voorzichtiger geworden. Ik ben alleen niet eerlijk over mezelf. Uit zelfbescherming en het niet willen vergroten van het probleem. Tegen vrienden zeg ik meestal dat het “wel gaat”. Tegen collega’s zelfs dat het “prima” of “goed gaat”. Ik vind het niet fijn als men medelijden met mij heeft.

  • Bij de vraag hoe het gaat geef ik vaak een sociaal wenselijk antwoord. Om niet uit te hoeven leggen wat er speelt. Dat is ook omdat ik het zelf nog steeds moeilijk vind te accepteren dat het vaak niet goed gaat. Al geef. Ik aan de mensen die het dichtst bij me staan zeker wel een eerlijk antwoord!

    Als ik het aan een ander vraag is het oprecht. Heel af en toe is het een formaliteit maar sta altijd open voor het verhaal van iemand.

    Mening ben ik voorzichtig mee. Ben niet oneerlijk maar ook niet bot. Bij moeilijke onderwerpen draai ik er mss wel eens wat omheen. Ik vind het lastig om eerlijk/open te zijn als iets dichtbij mezelf komt of als ik het oneens ben op een persoonlijk vlak.

    Het zegt denk ik over mij dat ik wel wat meer zelfvertrouwen zou logen hebben en dat ik het soms moeilijk vind mijn emoties te uiten.

  • Tegen de mensen die dichtbij mij staan ben ik meestal eerlijk. Maar als collega’s wel eens vroegen hoe het met mij ging dan zij ik altijd dat het goed ging.

    Ik wist namelijk dat ze dit eerder vroegen uit beleefdheid. De gene die het wel interesseerde vroegen door en daar was ik dan wel eerlijk tegen.

    Het is ook makkelijker om te zeggen dat het goed gaat omdat je dan geen uitleg hoeft te geven. Is ook een soort van schuil mechanisme.
    Kleine dingetjes die mij irriteren zeg ik ook niet zo gauw wat van. Behalve als ik er echt last van heb.

    Ik heb dit wel op latere leeftijd pas geleerd om te doen. En directer te zijn. Mijn vriend en schoonmoeder zijn beide recht door zee en ik heb van hen veel geleerd.

    Een situatie die mij erg zwaar viel dit jaar is dat ik een goede vriend van mij heb moeten vertellen dat zijn vriendin (ook een vriendin van mij) vreemd ging. Zij vertelde mij dit en vroeg mij om het stil te houden. Ik heb altijd gezegd dat als 1 van de 2 vreemd zou gaan dat de ander het zou horen. Ik hoopte dan ook dat dit wederzijds ook zo zou zijn. Dit vond ik heel moeilijk om te doen. Maar uiteindelijk toch gedaan. En de vriendschap met die vriendin heb ik persoonlijk verbroken. Hele stressvolle periode maar daarna viel er dan ook een hele last van mijn schouders af.

  • Ik heb in de loop der jaren wel geleerd om mijn mening eerlijk te geven. Mijn partner is heel rechtuit en zelfverzekerd en ik heb het ook deels van hem geleerd. Ik durf eerlijk te zijn en merk dat dit vaak ook het beste werkt.
    Ik ben altijd wel gewend om te zeggen dat het goed met me gaat, ondanks mijn klachten van de reuma. De laatste jaren ervaar ik zoveel meer last en zeg ik ook als het niet goed met me gaat, dit vind ik lastig want dan word ik vaak emotioneel. Ik vind het wel belangrijk dat mensen in mijn directe omgeving weten hoe het echt met me gaat, dan hebben ze ook begrip. Ik vind het niet nodig om mensen waar ik niet veel mee heb, altijd eerlijk te zeggen hoe het met me gaat.
    Als ik iemand vraag hoe het met degene gaat, dan doe ik dat uit interesse.

  • Als iemand om mijn mening vraagt, dan geef ik die ook netjes, maar eerlijk.
    Daarmee heb ik weleens mijn neus gestoten, omdat ze eigenlijk niet echt mijn mening wilden horen.
    Dan moet je er niet om vragen šŸ˜‰šŸ˜Š
    Als mij niks gevraagd wordt, dan houd ik mijn mond.

    Doordat mijn vertrouwen erg geschaad is in het verleden, ben ik voorzichtig geworden aan wie ik vertel hoe het werkelijk met me gaat.
    Dus als ik zomaar iemand tegenkom op straat zeg ik ook weleens dat het goed gaat als dat niet zo is.
    Het is alleen zo dat mijn emoties altijd erg duidelijk aan mijn gezicht af te lezen zijn.

    Als ik zelf aan iemand vraag hoe het met ze gaat, doe ik dit echt uit interesse of medeleven.
    Ik bied ook altijd graag een luisterend oor en als ze advies willen, geef ik die.
    Dat is de reden dat vriendinnen graag met me praten, omdat ik kan luisteren zonder te oordelen.

    Moeilijker vind ik het als iemand heel dicht bij mij staat en/of een dominant karakter heeft.
    Dan kan ik dichtklappen en zeg ik vaak niks meer.

  • Pen
    >